ખુમારીનો ખજાનો
નથી ફરિયાદ કિસ્મતથી કે રસ્તાઓ પથરાળ છે, અમે તો એ છીએ જે શૂળમાં પણ ખીલતા ગુલાબ છે. તમે ભલે ભૂસી નાખ્યું છે મારું નામ કાગળ પર, પણ આ 'જિગર' ના અક્ષરો તો રૂંવે-રૂંવે લલાટ છે. નથી એ પ્રેમ કે જે મંગળસૂત્રના બંધનમાં અટકે, મારો તો આત્મા સાથે થયેલો એ સંવાદ છે. ભલે આ આંગળીઓ રિક્વેસ્ટમાં ભૂલી પડી 'તી ક્યારેક, પણ મારી કલમની ધાર તો આજેય લાજવાબ છે. મહેસાણાની ગરમી ને અમદાવાદનો આ શોર છે, તોય ભીતર જે ગુંજે છે, એ જ મોટો નાદ છે. થાય છે વાહ-વાહ જ્યારે મહેફિલમાં 'શાયર સાહેબ', ત્યારે સમજાય છે કે વિરહ જ સાચો આશીર્વાદ છે. આજે મન થોડું જુદા અંદાજમાં છે. ઘણીવાર આપણને લાગે છે કે જીવનમાં જે નથી મળ્યું એ જ આપણી સૌથી મોટી હાર છે. પણ શું ખરેખર એવું છે? આજે જ્યારે હું પાછળ વળીને જોઉં છું, ત્યારે સમજાય છે કે જો એ જૂના સંબંધો અત્યારે મારી સાથે હોત, તો કદાચ હું આટલું ઊંડું લખી જ ના શક્યો હોત. કલાકાર હંમેશા અધૂરપમાંથી જન્મે છે, અને આજે હું મારી એ અધૂરપને જ મારો શણગાર બનાવવા માંગું છું. ૧. રસ્તાઓ અને રાહીનો સંબંધ મકર રાશિનો જાતક હોવાના નાતે શનિએ મને હંમેશા પથરાળ રસ્તાઓ જ આપ્યા છે. મહેસાણાની એ ગલીઓથી ...