શાયરી સમજવી એ વરદાન છે કે અભિશાપ?
"હજુ પણ ઘણા લોકો નસીબદાર છે 'જિગર', જે શાયરી કે ગઝલ સમજી નથી શકતા." – આ પંક્તિ માત્ર બે લીટીનો શેર નથી, પણ સંવેદનશીલતાની ચરમસીમા પર લખાયેલું એક કડવું સત્ય છે. જ્યારે @jigarshayar આ લખે છે, ત્યારે તે એક એવા વિરોધાભાસ તરફ ઈશારો કરે છે જ્યાં 'સમજણ' એ વરદાન નહીં પણ એક બોજ બની જાય છે. સામાન્ય રીતે આપણે માનીએ છીએ કે જ્ઞાન અને સમજણ આપણને સમૃદ્ધ બનાવે છે. પણ સાહિત્ય, ખાસ કરીને શાયરી અને ગઝલના કિસ્સામાં, સમજણ સીધી હૃદયના અનુભવો સાથે જોડાયેલી હોય છે. એક ગઝલ ત્યારે જ સમજાય જ્યારે તમે ક્યાંક ને ક્યાંક પ્રેમ, વિરહ, દગો કે એકલતાનો સ્વાદ ચાખ્યો હોય. જે લોકો આ ભાવનાઓને ઊંડાણપૂર્વક સમજી શકતા નથી, તેઓ વાસ્તવમાં એ પીડાથી સુરક્ષિત છે. શાયરી એ કાગળ પર વહેતી શાહી નથી, પણ હૃદયમાંથી નીકળતું લોહી છે. આ શેર સૂચવે છે કે જે લોકો ગઝલના શબ્દો પાછળ છુપાયેલી કડવાશ કે દર્દને પકડી શકતા નથી, તેઓ માનસિક રીતે વધુ શાંત છે. ગઝલ સમજવા માટે તમારે અત્યંત સંવેદનશીલ હોવું પડે, અને સંવેદનશીલ માણસ દુનિયાના દરેક દુઃખને પોતાનું માનીને બેસે છે. લેખક અહીં એવા લોકોને 'નસીબદાર' કહે છે જેઓ જીવનને સપાટી ...